της παρέας της ΠρωτοβουλίαςΤα δύο μου σχολεία, η γειτονιά μου το Paddington, η εστία μου και οι "κοριτσίστικες" πλευρές της, φωτογραφίες των αφισών στον υπόγειο, ωραίες βιτρίνες, ο Ιωβηλαίος της βασίλισσας (μάρκαραν όλο το ιστορικό κέντρο του Λονδίνου με τα σήματα αυτά... ), κορίτσια εργαζόμενα, μαμάδες, κορίτσια που σπουδάζουν, δυστυχώς πολλά από αυτά με μαντήλες να μην παίρνουν ανάσα.
2 σχόλια:
Δεν είναι μόνο που μου θυμίζεις το Λονδίνο, τα χρώματα και τ' αρώματά του, είναι που μου υπενθυμίζεις πώς βλέπει κανείς μια πόλη που αγαπάει, τι παρατηρεί, τι συγκρατεί, τι εντοπίζει, τι ξεχωρίζει... γιατί δεν κάνουμε το ίδιο και με τη δική μας πόλη; ίσως - λέω, ίσως, σε μια κρίση αισιοδοξίας - ίσως έτσι ανακαλύψουμε την όμορφη πλευρά της...
να περνάς καλά!
Κάποτε Μάρτης του 1992 ήταν με περπάτησες στο Λονδίνο σου από το πρωί ίσαμε με το βράδυ...Τι φοβερός ο περίπατος...και πώς είναι πάλι και τώρα να βλέπεις την πόλη αυτή με τα μάτια σου (έκτοτε από το 1993 και τις άλλες [4] φορές που το επισκέφτηκα κάνω τον "έξυπνο" στους άλλους με την περιουσία της δικής σου ματιάς και εκείνης της αξέχαστης βόλτας (που αποτυπώθηκε και ...στη Βιογραφία του Χρόνου)
Απολαμβάνω τις φωτό σου
Από εκεί όπου τριγυρίζουν ακόμη οι μέλισσες του Κάλβου στα λιβάδια του Λινκολνσάιρ, πολύ πιο βόρεια-νομίζω - από το Λονδίνο μέχρις τους περιπάτους σου αχ βρε Λενιώ το καλοκαίρι του 83; του 84; που έφυγες για μεγάλο διάστημα (το πρώτο διάστημά σου στο Λονδίνο - νομίζω) φορούσες ένα πανέμορφο χυτό κόκκινο φόρεμα με μικρά - μικρά ανθάκια επάνω του...Λενιώ μου
να περνάς καλά και τούτη την άνοιξη εκεί...με όλα σου τα ανθάκια :):):)
Βαγγέλης Ι.
Δημοσίευση σχολίου