μικρό σχόλιο για τη γλώσσα και το φεμινισμό κ.ά.

Έχω δει πολλά κείμενα γραμμένα με αυτό το πολύπλοκο δήθεν φεμινιστικό τρόπο μαθητές/τριες, φοιτητές/τριες κ.λπ. που μόνο φεμινιστικά δεν είναι. Και έχω φεμινιστικές μπούρδες και γελοιότητες του τύπου: η εαυτή μου, η άνθρωπος και άλλα τέτοια φαιδρά. Αυτά είναι εύκολο να αλλάξουν και εάν αλλάξουν δεν αλλάζουν τίποτε ουσιαστικό. Το θέμα είναι να υπάρχουν φεμινιστικές απόψεις και να εκφράζονται. Να εξοικονομούν και να προ-οικονομούν τα κείμενά μας την ύπαρξη, την ανάπτυξη, τη χειραφέτηση της γυναίκας.

τα κακά ελληνικά του προγράμματος της ΚΟΘ και όχι μόνον...

Όσο περνούν τα χρόνια οι άνθρωποι δεν φορούν τα καλά τους όταν γράφουν και μάλλον δεν τα φορούν καθόλου. Πώς αλλιώς εξηγούνται τα απίθανα λάθη που γίνονται σε επίσημα κείμενα που τυπώνονται σε πανάκριβο χαρτί και κοστίζουν μια μικρή περιουσία;

Ξεναγήσεις σε μουσεία

Μετά από την επιτυχία του σχήματος: α) κλείνω ραντεβού με Μουσείο για ξενάγηση (χρησιμοποιώντας ή όχι τις προσωπικές μου σχέσεις), β) καλώ ηλεκτρονικά φίλους, συναδέλφους, συγγενείς (ενίοτε έρχονται συν γυναιξί και τέκνοις) και γ) επισκεπτόμαστε την έκθεση, πήρα θάρρος και φόρα.

Το Ξυπόλητο τάγμα

Eίχα ακούσει για την ταινία και έσπευσα να την δω. Εντυπωσιάστηκα όχι μόνο από τη θεματική της και τη συγκινητική κομμούνα που στήνουν τα ορφανά, αλλά και από την αρτιότητα και την τεχνική της. Η Θεσσαλονίκη όπως κανείς της γενιάς μου δεν την έχει δει: Επταπύργιο και Καμάρα εντελώς διαφορετικές... Και μόνο για το λόγο αυτόν, αξίζει να δείτε την ταινία. Η φωτογραφία του Γαζιάδη θυμίζει τους καλύτερους φωτογράφους μας (Παπαϊωάννου, Μπαλάφας...). Εξαιρετική η μουσική του Θεοδωράκη (πρώτη του μουσική για ταινία). Ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική γραφή αλλά και άποψη για την παιδική ηλικία.

Η πάταξη των δημοσίων δαπανών και πώς οι πανεπιστημιακοί είναι φτηνοί στ’ αλεύρι και ακριβοί στα πίτουρα…

Επιλέχθηκα από το Υπουργείο Παιδείας ως αξιολογήτρια για τα προγράμματα Ηράκλειτος (μου αρέσει που τα προγράμματα είναι προσανατολισμένα προς την ελληνική αρχαιότητα: Ηράκλειτος, Πυθαγόρας, Αρχιμήδης, Θαλής…). Ηράκλειτος θα πει ένας υποψήφιος διδάκτωρ υποβάλλει την ερευνητική του πρόταση προκειμένου να έχει ένα αντιμίσθιο που θα κάνει τη ζωή του ευκολότερη κατά τη διάρκεια συγγραφής της διατριβής του. Μέχρις εδώ καλά γιατί ναι μεν "ουκ επ άρτω ζήσεται μόνον άνθρωπος" αλλά και "άνευ αυτού (του χρήματος) ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων, ως γνωστόν.

Οι προτάσεις αξιολογούνται από δύο ερευνητές άλλων ΑΕΙ έναντι του αστρονομικού ποσού των 27ευρώ ανά πρόταση! Για 7 ώρες ιδιαίτερο θα έβγαζα τουλάχιστον 500 ευρώ και αν ήμουνα και λίγο πιο «μούρη» ίσως και 1000 ευρώ.

Όμως η αξιολόγηση γίνεται σε υπερπολυτελές περιβάλλον κεντρικού αθηναϊκού ξενοδοχείου (το οποίο είχε φιλοξενήσει και μία άλλη μου δραστηριότητα στην οποία είχα παρευρεθεί χωρίς να καταλάβω πού ακριβώς πάω… βλ. φωτογραφία: η αφεντιά μου, ο πρώην γραμματέας Εκπαίδευσης Ενηλίκων Χρίστος Δούκας, η κυρία που με θαυμάζει δεξιά ποια είναι;) στο οποίο και καταλύουν οι πανεπιστημιακοί με πλουσιότατο μπουφέ για το πρωινό, τα διαλείμματα του καφέ (πάλι μηδενική πρόβλεψη για τους διαβητικούς, μόνον γλυκά… καλά για τους ακολουθούντες την ομοιοπαθητική δεν χρειάζεται να μιλήσουμε που μόνον πράσινο τσάι βρίσκουν, όσο και όπου υπάρχει και αυτό στη χώρα των εκατοντάδων ποικιλιών βοτάνων, αφεψημάτων, κ.ο.κ.), και με δικαίωμα σε βαρύτατο και ανθυγιεινό δείπνο, με αχρείαστη πολυτέλεια στα δωμάτιά τους (και υπηρεσίας πισίνας και roof garden με θέα προς όλη την Αθήνα που μόνο από μακρυά είναι δυνατόν να την υποφέρει κανείς).

Αξιολόγησα στη διάρκεια μιας μέρας 7 προτάσεις (δηλαδή θα πληρωθώ 189 ολόκληρα ευρώ) και είχα δύο διανυκτερεύσεις που στοίχισαν πολύ περισσότερο από 189 ευρώ. Δεν θα μπορούσαμε να μένουμε σε απλούστερο και φθηνότερο ξενοδοχείο; Ας αφήσουμε κατά μέρος το γεγονός ότι είμασταν όλη μέρα στο υπόγειο του εν λόγω ξενοδοχείου με μοκέτες, κλιματισμό και χωρίς φυσικό φως και αερισμό, ήγουν ό,τι ΔΕΝ πρέπει για το αλλεργικό στα ακάραια άσθμα μου. Πόσο πληρώθηκε η Εταιρεία που έστησε το σύστημα αξιολόγησης άραγε;

Αυτό που πραγματικά με κράτησε με αξιοπρέπεια στη διαδικασία είναι κάποιες ωραίες προτάσεις που διάβασα και αξιολόγησα, οι επαφές που θα κάνω με νέους ανθρώπους και το ότι είδα τους φίλους μου στην Αθήνα. Περί πάταξης των δημοσίων δαπανών ουδείς λόγος. Ποιος είπε ότι είμαστε μία φτωχή χώρα;

οι ονειρεμένες διακοπές μου στην Κω

της Ντίας που ήταν η καλύτερη συντροφιά

Η Κως δεν είναι εύκολα όμορφη όπως η Σαντορίνη. Δεν σου κόβει την ανάσα με τα χρώματα και τα σπίτια της χώρας. Είναι κλειστή και χαμηλών τόνων, είναι η φτωχή αδελφή της Ρόδου. Οι γονείς της δεν την προίκισαν όπως την πρωτότοκη, όμως από τη φύση είναι ευλογημένη. Τα έχει όλα και εάν -όπως εγώ- έχεις την τύχη να την τριγυρίσεις με φίλους, την γνωρίζεις πολύ καλά και την αγαπάς για πάντα.

μνήμη Κυριακής Καμπαδάκη

ερώτηση προς τους μορφωμένους φίλους μου

Πού πηγαίνουν οι ώρες που χάνονται όταν πηγαίνω από την Αγγλία στην Ελλάδα; Στην μαύρη τρύπα; Χάνονται από τη δική μου ζωή, τις βρίσκει κάποιος άλλος; Μετράνε στην ηλικία μου;