Τη φορά αυτή ο συνδυασμός:
- της ανικανότητας των αστυνομικών
- της αγριότητας και του θυμού προς κάθε τι των αναρχικών που περιθάλπουμε και κρύβουμε στο δήθεν άσυλο
- της ατολμίας των πρυτανικών αρχών
κατέληξε στην πυρπόληση του περιπτέρου της κας Χαρούλας απέναντι από την παλιά Φιλοσοφική.
Το πρωί της 5ης Νοεμβρίου καθόταν στην καρέκλα της (τραγική φιγούρα) με τα κανάλια μπροστά να σκυλεύουν το θέαμα του ολοσχερώς καμμένου της περιπτέρου.
Ο Νομάρχης στα πρωινάδικα υποσχέθηκε ότι θα αναλάβει όλη τη δαπάνη. Εάν όχι, να δώσουμε όλοι εμείς στην κα Χαρούλα, τον δικό μας άνθρωπο (ευγενική, εξυπηρετική, ολιγόλογη και ταπεινή) από ένα ευρώ; Σχεδόν θα της φτιάξουμε το περίπτερο ξανά.
Και μήπως πρέπει να ζητήσουμε από τις πρυτανικές αρχές να κάνουν κάτι πιο τολμηρό;
Λέω, μήπως;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου