και η θέα από προς τη θάλασσα
Επαγγελματικοί λόγοι με έφεραν στο Βόλο με δύο διανυκτερεύσεις. Η γνωστή φιλοξενία, τα τσιπουράδικα που ποτέ δεν τα ξέρεις όλα, αυτά γνωστά, δε θέλω να μιλήσω γι αυτά.
Θέλω να μιλήσω για τον ηλεκτροκίνητο προαστικό με τον οποίο είσαι στη Λάρισα σε χρόνο dt και μετά η φοβερή αντίθεση με το τοπικό τραίνο Λάρισα-Βόλος. Απίθανα πράγματα, φοβερή εξέλιξη. Ούτως ή άλλως αγαπώ τα τραίνα και απεχθάνομαι τα αεροπλάνα. Ονειρεύομαι τη στιγμή που θα πηγαίνουμε στην Αθήνα με προαστιακό.
Επίσης ονειρεύομαι με κάποιον τρόπο να λυθεί το πρόβλημα της ανυπαρξίας ταξί στο σταθμό Λαρίσης στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Εννοώ κανονικά, στην ουρά να σε περιμένουν όπως στο αεροδρόμιο και όχι face control και άλλες ανοησίες. Εγώ φωνάζω ταξί από το τραίνο μόλις φτάνω στην Αθήνα και το ίδιο κάνω και στη Θεσσαλονίκη.
Κάποιος πρέπει να το τολμήσει να το κάνει και αυτό... συγκρουόμενος με την τροχαία, τον δήμο και τους αντιπαθείς ταξιτζήδες που θεωρούν ότι δεν δουλεύουν όταν σε παίρνουν αγώγι: τρώνε, μιλάνε στο κινητό τους και ακούνε ό,τι μουσική τους καπνίσει. Επίσης, πολλοί από αυτούς δεν πλαίνονται όσο τακτικά θα έπρεπε...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου