Τα απίθανα κομματικά βιογραφικά και τα κομματόσκυλα

μνήμη Αλέκου Γκαγκανιάρα[1]

Το 2010 όταν ο Μπουτάρης κατέβαινε δήμαρχος για δεύτερη φορά, πήγαινα πολύ συχνά (σχεδόν κάθε μέρα) στο προεκλογικό κέντρο για γνωριμίες με τους νεόφερτους και εν πολλοίς ουρανοκατέβατους, για συζήτηση και για ταξινόμηση των προεκλογικών φυλλαδίων των υποψηφίων, καθώς κάποια έτειναν να καπακώνουν τα διπλανά τους.

 ο Γκαγκανιάρας καθιστός τρίτος από αριστερά

Μια μέρα έχω ελαφρύ πυρετό και οικοκουρώ. Τηλεφωνώ στη Δορυλαία, την κολώνα του προεκλογικού μας αγώνα −και όχι μόνον− και της ζητώ να μου στείλει «δουλειά».

− «Θέλεις να σου στείλω τα βιογραφικά των υποψηφίων να τα ‘στρώσεις’; Αριθμό λέξεων, ομοιομορφία, κ.λπ.»;

Απάντησα θετικά και σε λίγη ώρα διαβάζοντας τα βιογραφικά των υποψηφίων ήμουνα σε έναν άλλο κόσμο. Κατ’ αρχήν, έμεινα άναυδη από το πόσους ΔΕΝ ήξερα καθόλου από τα κοινωνικά κινήματα ή από όπου αλλού. Στη συνέχεια έμεινα έκπληκτη από το γεγονός ότι σε βιογραφικό 20 γραμμών έβρισκα 25 φορές το όνομα ενός κόμματος. Νέοι άνθρωποι, ανερυθρίαστα παραδέχονταν ότι όλη τους η ζωή υπήρξε μέσα, γύρω και τριγύρω από ένα κόμμα. Ασύλληπτη κατάσταση για τη δική μου αντίληψη πραγμάτων.

Και τότε θυμήθηκα ότι στα χρόνια της στράτευσής μου στην ΚΝΕ, όταν πεισματικά τα κομματόσκυλα που σήμερα είναι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος δεν πρότειναν το «πέρασμά» μου στο κόμμα, ο γλυκός μου Αλέκος Γκαγκανιάρας, επαγγελματικό στέλεχος του ΚΚΕ, πολύ ωραίος άντρας και πολύ καλός σύντροφος (σκεπτόμενος και ήπιος) μου είπε κάποτε:

− «Κλείστο, μωρέ Ελένη το στόμα σου! Πώς θα σε κάνουμε Δημοτική Σύμβουλο;»

Στη νεολαία έφτασα μέχρι γραμματέας ΟΒ (Οργάνωση Βάσης) και μέλος του Τομεακού Συμβουλίου και όταν κάποτε κι άλλοτε με δέχτηκαν −ή μάλλον με καταδέχτηκαν− στο κόμμα, μετά από λίγο διάστημα με πέταξαν έξω κλοτσηδόν. Και είπε ένα ελεεινό κομματικό στέλεχος αναφερόμενος στον Αλέκο και κοιτώντας τον επιτιμητικά:

− «Είχε δίκιο η νεολαία με το αλάνθαστο κριτήριό της που δεν έβαζε στο κόμμα τη συντρόφισσα Χοντολίδου».

Στέλεχος του κόμματος από αλλού και όχι από τη δική μας οργάνωση που ήρθε για να μας διαγράψει είναι τώρα Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Όμορφος κόσμος ηθικός αγγελικά πλασμένος!

Από δαύτα κι από ταύτα, εξελέγην 3 φορές Κοινοτική Σύμβουλος στην Α΄ Κοινότητα («πρώτη στο πρώτο») με τον Γιάννη Μπουτάρη, χωρίς να κλείσω το στόμα μου −το αντίθετο μάλλον− και δίνοντας λάμψη από όση έχω, εν πάσει περιπτώσει, στην Πρωτοβουλία, παρά παίρνοντας λάμψη από αυτήν. Και στο βιογραφικό μου οι περγαμηνές μου δεν είναι μόνον η στράτευσή μου.

---

[1] Εντάχθηκε στο κίνημα από τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Στη δίκη των «39» του Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση. Το 1972 αποφυλακίστηκε και δραστηριοποιήθηκε στην ΚΝΕ. Το 1976-1977 διατέλεσε γραμματέας της Οργάνωσης Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ. Στη συνέχεια διατέλεσε μέλος της ΕΠ και του Γραφείου της Οργάνωσης Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ, γραμματέας της ΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας. Στο 13^ο Συνέδριο τον Φεβρουάριο του 1991 εκλέχθηκε μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Με τη διάσπαση λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλη του 1991 προσχώρησε στον Συνασπισμό.